Intra totus, mane solus, exi alius – Wejdź cały, zostań sam, wyjdź inny. Z tymi słowami łacińskiej sentencji w sercu rozpoczęliśmy jesienne rekolekcje w ciszy, które trwały od piątkowego wieczoru 16 października do środy rano 21 października.
Rekolekcje poprowadził ks. Tomasz Jaklewicz – redaktor „Gościa Niedzielnego” i były proboszcz parafii Najświętszych Imion Jezusa i Maryi w Katowicach-Brynowie. Ich tematem byli przyjaciele Boga, czyli święci. Nawiązując do słów św. Teresy Wielkiej: „Skoro Bóg ma tylu nieprzyjaciół, a tak niewielu przyjaciół, ci nieliczni przynajmniej niech będą Jego prawdziwymi przyjaciółmi”, rekolekcjonista rozbudzał w nas pragnienie świętości i zachęcał do odkrywania własnej drogi do Boga.
Podczas konferencji przybliżył nam sylwetki wielu świętych – począwszy od tych, których spotykamy na kartach Biblii, przez święte kobiety, aż po świętych kapłanów. Ich historie stały się okazją do refleksji nad tym, czym naprawdę jest świętość.
Ks. Tomasz podkreślał, że świętość nie oznacza bycia człowiekiem idealnym i bezgrzesznym ani spędzania całego życia na modlitwie. Do świętości, dzięki łasce chrztu świętego, powołany jest każdy z nas. Święci nie są ludźmi pozbawionymi charakteru czy temperamentu. Przeciwnie – każdy z nich jest inny, ma własną osobowość i niepowtarzalne cechy, które Bóg wykorzystuje zarówno w dziele uświęcenia, jak i w realizacji konkretnej misji.
Święci nie byli również wolni od słabości i grzechów. Różniło ich jednak to, że swoje życie, także jego trudne i ciemne strony, przeżywali w relacji z Bogiem. Nie byli oderwani od świata – przeciwnie, żyli w nim, podejmując codzienne obowiązki i realizując swoje powołanie w taki sposób, by podobać się Bogu.
Przywołane podczas rekolekcji postacie miały pomóc nam zrozumieć, że nie powinniśmy bać się zaprzyjaźnić z Bogiem. Świętość nie jest czymś odległym ani zarezerwowanym dla nielicznych. Możemy czerpać inspirację z życia świętych, pozwalając, by ich przykład mobilizował nas do pracy nad sobą i stawiał nam wymagania. Jednocześnie pamiętamy, że każdy z nas jest jedyny i niepowtarzalny, a nasza droga do świętości ma własny kształt. Każdy z nas ma też swoją historię do napisania razem z Bogiem.
Jesienne rekolekcje były dla nas wyjątkowym czasem wyciszenia, duchowej refleksji, pogłębionej modlitwy i odpoczynku. Dla naszych współbraci – kleryków Józefa i Krzysztofa – stanowiły również ważny etap przygotowania do przyjęcia święceń diakonatu.
Bogu niech będą dzięki za ten szczególny czas, za posługę ks. Tomasza oraz za życie Jego przyjaciół – świętych, których dał swojemu Kościołowi jako orędowników na drodze do nieba i przykłady pięknego życia w relacji z Nim.
