Święcenia diakonatu są zawsze wyjątkowym wydarzeniem w życiu wspólnoty seminaryjnej. Nie inaczej było w niedzielę, 25 października, kiedy to w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie dwaj alumni przyjęli święcenia w stopniu diakonatu: Józef Kiernicki z parafii pw. Trójcy Świętej w Czudcu oraz Krzysztof Musiał z parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Gorlicach.
Nowo wyświęceni diakoni przez wiele lat przygotowywali się do tego ważnego momentu, podejmując studia filozoficzno-teologiczne oraz uczestnicząc w różnorodnych praktykach duszpasterskich. Choć droga każdego z nich do przyjęcia święceń przebiegała inaczej, obu towarzyszyło to samo pragnienie odpowiedzi na Boże wezwanie. Po latach formacji nadszedł długo wyczekiwany dzień, w którym mogli rozpocząć nowy etap swojej posługi w Kościele.
Bezpośrednim przygotowaniem do święceń były rekolekcje w ciszy. Stanowiły one czas duchowego skupienia, pogłębionej modlitwy oraz wewnętrznego przygotowania do przyjęcia sakramentu święceń i podjęcia odpowiedzialności związanej z posługą diakońską.
W przeddzień uroczystości, w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego, kandydaci złożyli przysięgę. W obecności wspólnoty seminaryjnej wyznali wiarę, złożyli przysięgę wierności oraz zadeklarowali, że przyjmują święcenia w sposób wolny i świadomy. Zobowiązali się również do zachowania celibatu i codziennego odmawiania Liturgii Godzin w intencji Kościoła i całego świata.
Podczas homilii ks. rektor Mateusz Rachwalski zwrócił uwagę na trzy słowa, które określił mianem trzech „P”: pragnienie, pokora i posługa. Pragnienie powołania zrodziło się w sercach kandydatów przed wieloma laty i stopniowo dojrzewało. W czasie seminaryjnej formacji było oczyszczane i poddawane rozeznaniu Kościoła. Pokora natomiast oznacza świadomość ogromu otrzymanej łaski oraz uznanie, że przyjęte święcenia nie czynią człowieka kimś nadzwyczajnym ani lepszym od innych. Są przede wszystkim wezwaniem do służby. Posługa zaś to odpowiedź na Boże powołanie i gotowość, by stać się sługą na wzór Jezusa Chrystusa, któremu nowo wyświęceni pragną poświęcić swoje życie.
Centralnym momentem uroczystości była niedzielna Eucharystia, podczas której bp Jan Wątroba, pasterz diecezji rzeszowskiej, udzielił Józefowi i Krzysztofowi święceń diakonatu przez nałożenie rąk i modlitwę konsekracyjną.
W homilii biskup nawiązał do Ewangelii przewidzianej na tę niedzielę, przypominającej o przykazaniu miłości. Słowa Jezusa: „Będziesz miłował” (Mt 22,37) mają stać się dla Józefa i Krzysztofa szczególną dewizą ich posługi diakońskiej. To właśnie miłość powinna wyznaczać kierunek ich codziennej służby Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi.
Uroczystość była wyjątkowym przeżyciem nie tylko dla nowo wyświęconych diakonów, lecz także dla ich rodzin, które towarzyszyły im w rozeznawaniu powołania i przygotowaniach do święceń, oraz dla całej wspólnoty seminaryjnej. W tym ważnym dniu Józefowi i Krzysztofowi towarzyszyli również przyjaciele, znajomi kapłani, księża proboszczowie oraz zaproszeni goście.
Obecnie diakoni odbywają praktyki duszpasterskie w parafiach diecezji rzeszowskiej. Diakon Józef posługuje w parafii pw. św. Michała Archanioła w Nockowej, natomiast diakon Krzysztof – w parafii pw. św. Rocha i św. Marcina w Rzeszowie.
Bogu niech będą dzięki za dar święceń diakonatu Józefa i Krzysztofa! Nowo wyświęconych diakonów polecamy modlitwie wiernych, prosząc o Boże błogosławieństwo i potrzebne łaski na dalszej drodze formacji oraz w przygotowaniach do święceń prezbiteratu.
