Jednym z długo wyczekiwanych momentów w formacji seminaryjnej, obok przyjęcia sakramentu święceń, najpierw w stopniu diakonatu, a następnie prezbiteratu, są obrzędy kandydatury oraz obłóczyn. Kandydatura stanowi publiczne wyrażenie wobec wspólnoty Kościoła woli przyjęcia w przyszłości sakramentu święceń, a zarazem deklarację gotowości do dalszego, sumiennego przygotowania się do tego wydarzenia. Z kolei z obrzędem obłóczyn wiąże się przyjęcie stroju duchownego – sutanny.
Uroczystość ta odbyła się w niedzielę 8 listopada 2026 roku w katedrze rzeszowskiej. Podczas uroczystej Eucharystii, której przewodniczył Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Krzysztof Chudzio, koadiutor diecezji rzeszowskiej, do grona kandydatów do święceń zostało włączonych dziesięciu alumnów – sześciu z roku III i czterech z roku V.
Po publicznym, imiennym wezwaniu każdego z kandydatów alumni wypowiedzieli wobec zgromadzonej wspólnoty Kościoła rzeszowskiego swoje „chcę”, wyrażając w ten sposób gotowość do dalszego i pogłębionego przygotowania się do przyjęcia święceń. Warto zaznaczyć, że obrzęd kandydatury poprzedza zebranie opinii na temat kandydatów. Świadectwa przełożonych, profesorów oraz innych osób, które znają alumnów, dotyczą ich dojrzałości i zdatności do przyjęcia sakramentu święceń.
Po zakończeniu Eucharystii alumni udali się do dolnego kościoła, gdzie odbyła się szczególnie ważna uroczystość dla kleryków roku III. Zgodnie z założeniami dokumentu „Droga formacji prezbiterów w Polsce”, po zakończeniu etapu stawania się uczniem Jezusa i rozpoczęciu etapu upodabniania się do swojego Mistrza alumni roku III przyjmują strój duchowny – sutannę. W przywdzianiu tego stroju pomagali im starsi współbracia.
W tym wyjątkowym momencie towarzyszyła im nie tylko wspólnota seminaryjna, ale również najbliższa rodzina, przyjaciele oraz duszpasterze z rodzinnych parafii. Po zakończeniu uroczystości w katedrze wszyscy udali się do gmachu seminarium, gdzie odbyła się dalsza część świętowania.
Bogu niech będą dzięki za nowych kandydatów do święceń! Alumnów, którzy przyjęli sutannę, polecamy modlitwie całej wspólnoty Kościoła. Niech ten szczególny znak w ich życiu będzie nie tylko zewnętrznym strojem, ale przede wszystkim świadectwem przynależności do Chrystusa i gotowości do coraz wierniejszego naśladowania Go na drodze powołania kapłańskiego.
