W czwartek, 28 maja, w Kościele obchodziliśmy Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana. W naszej seminaryjnej wspólnocie jest to szczególnie uroczysty dzień odpustu, a zarazem – zgodnie z wieloletnią tradycją – czas przeżywania Mszy Świętej Prymicyjnej.
W czwartkowy wieczór zgromadziliśmy się na Eucharystii, której przewodniczył ks. Kacper Turek wraz z koncelebransami: nowo wyświęconym ks. Markiem Dulem oraz licznie zebranymi kapłanami.
Kazanie wygłosił ks. dr Piotr Staryszak, wykładowca naszego seminarium. W homilii ukazał głęboką prawdę o kapłańskiej misji – że kapłan pośród wielu wyzwań nie działa swoją mocą, lecz mocą Tego, który go posyła i umacnia. Przypomniał, że Bóg nie wybiera do swojej służby „najlepszych” według ludzkich standardów. Ani pierwsi apostołowie, ani ci, których powoływał przez wieki, nie byli bez skazy. Tak samo jest dzisiaj i będzie jutro. Jedynym Najwyższym i Wiecznym Kapłanem jest sam Jezus Chrystus – „Ja Jestem”, Ten, który trwa przed Ojcem, wypełnia Jego wolę i daje nam najdoskonalszy wzór kapłaństwa i człowieczeństwa.
Na zakończenie Eucharystii nowo wyświęceni kapłani udzielili prymicyjnego błogosławieństwa zebranym kapłanom, siostrom zakonnym i klerykom.
Uroczystość zwieńczyła wspólna kolacja, podczas której – jak zawsze u naszych nowych kapłanów – nie zabrakło szczerej radości i charakterystycznego, dobrego, bożego humoru.
Jezu, Najwyższy i Wieczny Kapłanie, bądź uwielbiony za dar powołania naszych braci – Marka i Kacpra!
