{"id":15,"date":"2020-03-02T16:06:12","date_gmt":"2020-03-02T16:06:12","guid":{"rendered":"https:\/\/server278705.nazwa.pl\/?page_id=15"},"modified":"2024-03-08T18:56:00","modified_gmt":"2024-03-08T17:56:00","slug":"patron","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/?page_id=15","title":{"rendered":"Patron"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>
\n

\u015aw. J\u00f3zef Sebastian Pelczar<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W Ko\u015bciele katolickim od samego pocz\u0105tku jego istnienia obecna jest \u017cywa wiara w \u015bwi\u0119tych obcowanie. Znalaz\u0142a ona nawet odzwierciedlenie w najstarszym chrze\u015bcija\u0144skim \u201eWyznaniu wiary\u201d. Oznacza ona przede wszystkim or\u0119downictwo \u015bwi\u0119tych za \u017cywymi u Boga, czyli ich opiek\u0119 nad \u017cywymi oraz duchow\u0105 pomoc udzielan\u0105 im w r\u00f3\u017cnych okoliczno\u015bciach \u017cycia. \u015awi\u0119ci ukazuj\u0105 nam tak\u017ce wzor \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego. Z tych dw\u00f3ch powy\u017cszych racji Ko\u015bci\u00f3\u0142 wyznacza \u015bwi\u0119tych opiekun\u00f3w dla ca\u0142ych kraj\u00f3w, diecezji, miast, parafii, zawod\u00f3w, a tak\u017ce dla poszczeg\u00f3lnych ludzi. Zazwyczaj nazywa si\u0119 ich patronami.<\/p>\n\n\n\n

Diecezja rzeszowska otrzyma\u0142a r\u00f3wnie\u017c swych \u015bwi\u0119tych opiekun\u00f3w. Na mocy postanowienia papieskiego zostali nimi \u015bwi\u0119ci, zwi\u0105zani swym \u017cyciem z jej diecezjami macierzystymi, a mianowicie: \u015bw. J\u00f3zef Sebastian Pelczar \u2013 patron pierwszorz\u0119dny i b\u0142. Karolina K\u00f3zk\u00f3wna \u2013 patronka drugorz\u0119dna. Pierwszy wywodzi si\u0119 z diecezji przemyskiej, kt\u00f3r\u0105 przez wiele lat zarz\u0105dza\u0142 jako jej biskup, za\u015b b\u0142. Karolina \u2013 Dziewica i M\u0119czennica, pochodzi\u0142a z diecezji tarnowskiej.<\/p>\n\n\n\n

Wy\u017csze Seminarium Duchowne w Rzeszowie, z momentem swego powstania, otrzyma\u0142o jako patrona \u015bw. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara, kt\u00f3rego Ojciec \u015awi\u0119ty Jan Pawe\u0142 II beatyfikowa\u0142 w 1991 r. w Rzeszowie, a kanonizowa\u0142 w 2003 r. w Rzymie.<\/p>\n\n\n\n

Droga do \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich<\/strong><\/p>\n\n\n\n

J\u00f3zef Sebastian Pelczar urodzi\u0142 si\u0119 17 stycznia 1842 r. w Korczynie k. Krosna, w bogatej rodzinie ch\u0142opskiej Wojciecha i Marii z domu Mi\u0119sowicz. Z domu rodzinnego wyni\u00f3s\u0142 \u017cyw\u0105 wiar\u0119, szczery patriotyzm, obowi\u0105zkowo\u015b\u0107 i umi\u0142owanie pracy. Edukacj\u0119 rozpocz\u0105\u0142 w szkole ludowej w Korczynie. Kontynuowa\u0142 j\u0105 p\u00f3\u017aniej Rzeszowie, w tamtejszej szkole g\u0142\u00f3wnej i gimnazjum oraz w Przemy\u015blu, gdzie uko\u0144czy\u0142 gimnazjum i odby\u0142 studia teologiczne w seminarium duchownym.<\/p>\n\n\n\n

Uwie\u0144czeniem tego ostatniego etapu edukacji by\u0142y \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie, kt\u00f3re przyj\u0105\u0142 17 lipca 1864 r., z r\u0105k bp. Antoniego Manastyrskiego. Zi\u015bci\u0142y si\u0119 w\u00f3wczas jego pragnienia, kt\u00f3re jeszcze jako kleryk wyrazi\u0142 w s\u0142owach: \u201eIdea\u0142 \u017cycia widz\u0119 w po\u015bwi\u0119ceniu si\u0119, a idea\u0142 po\u015bwi\u0119cenia w kap\u0142a\u0144stwie. (\u2026) Zachwyca mi\u0119 powo\u0142anie kap\u0142ana \u2013 Polaka, a ide\u0105 przewodni\u0105 staje si\u0119 dla mnie praca zbo\u017cna dla ludzi\u201d [J.S. Pelczar, Kr\u00f3tka kronika mojego \u017cycia<\/em>, \u201eNasza Przesz\u0142o\u015b\u0107\u201d, 29 (1968), s. 30].<\/p>\n\n\n\n

Pierwsze lata pos\u0142ugi kap\u0142a\u0144skiej<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Po \u015bwi\u0119ceniach skierowano go do pracy duszpasterskiej w parafii w Samborze, jednej z najwi\u0119kszych w \u00f3wczesnej diecezji przemyskiej. Ponad rok pracowa\u0142 tam w charakterze wikariusza. Nast\u0119pnie, w grudniu 1865 r., po uprzednim uzyskaniu zgody w\u0142adz ko\u015bcielnych i otrzymaniu stypendium, wyjecha\u0142 do Rzymu na studia specjalistyczne z teologii i prawa kanonicznego. Zamieszka\u0142 tam w Papieskim Kolegium Polskim, utworzonym 24 marca 1866 r. przez zakon zmartwychwsta\u0144c\u00f3w. Przez pewien czas pe\u0142ni\u0142 w nim obowi\u0105zki dziekana student\u00f3w i prefekta alumn\u00f3w. Wyznaczy\u0142 sobie w\u00f3wczas bardzo ambitny program \u017cyciowy. Streszcza\u0142 si\u0119 on w postanowieniach podejmowanych z okazji kolejnych rekolekcji. W\u015br\u00f3d nich znalaz\u0142y si\u0119 m.in. nast\u0119puj\u0105ce wskazania: \u201eWe wszystkim tylko chwa\u0142y Bo\u017cej szuka\u0107. Ca\u0142e swe \u017cycie Panu Bogu i zbawieniu duszy w\u0142asnej i innych po\u015bwi\u0119ci\u0107. Co dzie\u0144 rano i wiecz\u00f3r pewien czas (najmniej kwadrans) czytaniu duchownemu i rozmy\u015blaniu odda\u0107. Co sobota jaki\u015b ko\u015bci\u00f3\u0142 odwiedzi\u0107, ja\u0142mu\u017cn\u0119 ku czci Naj\u015bw. Panny da\u0107, a wiecz\u00f3r lub w niedziel\u0119 koronk\u0119 do Naj\u015bwi\u0119tszej Panny odm\u00f3wi\u0107. [\u2026] Chroni\u0107 si\u0119 pr\u00f3\u017cnych marze\u0144. Chroni\u0107 si\u0119 wielom\u00f3wstwa i m\u00f3wienia o sobie. [\u2026] Wszystkie obowi\u0105zki domowe, cho\u0107by drobiazgowe, sumiennie spe\u0142ni\u0107. Uczy\u0107 si\u0119 nie aby wi\u0119cej wiedzie\u0107, lecz aby lepiej pozna\u0107 P. Boga [\u2026]. Wszystek sw\u00f3j czas, grosz i trud na chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0107, mianowicie na nawracanie grzesznik\u00f3w, odwiedzanie chorych, kszta\u0142cenie przysz\u0142ych kap\u0142an\u00f3w i wychowanie m\u0142odzie\u017cy. Zachowa\u0107 o ile mo\u017cno\u015bci jak najwi\u0119ksze ub\u00f3stwo i skromno\u015b\u0107 w ubiorze, mieszkaniu i ca\u0142ym post\u0119powaniu, chodzi\u0107 zawsze w rewerendzie\u2026\u201d [tam\u017ce, s. 46, 74-75].<\/p>\n\n\n\n

Pr\u00f3cz troski o rozw\u00f3j duchowy ks. Pelczar z zaanga\u017cowaniem stara\u0142 si\u0119 tak\u017ce o post\u0119py w nauce, czego oznak\u0105 by\u0142y zaliczane kolejno egzaminy. Studia rzymskie uwie\u0144czy\u0142 dwoma doktoratami, z teologii (1866) i prawa kanonicznego (1868).<\/p>\n\n\n\n

Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w ks. Pelczar wr\u00f3ci\u0142 do kraju, gdzie na kr\u00f3tko powierzono mu obowi\u0105zki kapelana biskupa przemyskiego A. Manastyrskiego, a nast\u0119pnie skierowano do pracy duszpasterskiej. Najpierw przez p\u00f3\u0142 roku by\u0142 wikariuszem w Wojutyczach (1868-1869), a nast\u0119pnie przez dziewi\u0119\u0107 miesi\u0119cy, pe\u0142ni\u0142 te same obowi\u0105zki w Samborze (1869). Na tej ostatniej posadzie zapisa\u0142 si\u0119 m. in. jako tw\u00f3rca parafialnego ko\u0142a Towarzystwa Pa\u0144 \u015bw. Wincentego \u00e0 Paulo. W pa\u017adzierniku 1869 r. powierzono mu obowi\u0105zki prefekta w przemyskim seminarium duchownym. Wkr\u00f3tce potem obj\u0105\u0142 tam funkcj\u0119 wyk\u0142adowcy teologii pastoralnej (od 1870) i prawa kanonicznego (od 1873). Pr\u00f3cz tego by\u0142 te\u017c spowiednikiem benedyktynek, pracowa\u0142 w Konsystorzu Biskupim oraz prowadzi\u0142 duszpasterstwo rzemie\u015blnik\u00f3w. R\u00f3wnocze\u015bnie zajmowa\u0142 si\u0119 publicystyk\u0105. Wyda\u0142 w\u00f3wczas dwie pozycje ksi\u0105\u017ckowe: \u017bycie duchowne czyli doskona\u0142o\u015b\u0107 chrze\u015bcija\u0144ska<\/em> (1873) oraz Ziemia \u015awi\u0119ta i Islam<\/em> (1874-1875). Warto tu doda\u0107, i\u017c pierwsza z nich doczeka\u0142a si\u0119 o\u015bmiu wyda\u0144 i przez wiele lat by\u0142a popularnym przewodnikiem \u017cycia duchownego dla kap\u0142an\u00f3w, os\u00f3b zakonnych i \u015bwieckich.<\/p>\n\n\n\n

Profesor i rektor UJ w Krakowie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W marcu 1877 r. ks. J\u00f3zef Pelczar otrzyma\u0142 nominacj\u0119 na profesora zwyczajnego historii Ko\u015bcio\u0142a i prawa kanonicznego, a w 1880 r. na profesora teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Aktywnie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w \u017cycie tej uczelni. By\u0142 m.in. dziekanem (1881\/82, 1884\/85) i prodziekanem (1890\/91) Wydzia\u0142u Teologicznego, prorektorem (od 1880\/81) i rektorem UJ (1882\/83), zainicjowa\u0142 budow\u0119 nowego gmachu uniwersyteckiego Collegium Novum<\/em>, doko\u0144czy\u0142 reorganizacj\u0119 Wydzia\u0142u Teologicznego i wystara\u0142 si\u0119 o przywr\u00f3cenie mu praw nadawania stopni doktorskich; by\u0142 on promotorem pierwszego przewodu doktorskiego w 1884 r. Prowadzi\u0142 r\u00f3wnie\u017c o\u017cywion\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 i publicystyczn\u0105. Zaowocowa\u0142a ona opracowaniem wielu pozycji naukowych, duszpasterskich i ascetycznych, m. in. Pius IX i jego wiek <\/em>(1880-1881), kt\u00f3rej w nast\u0119pnych wydaniach zmieni\u0142 tytu\u0142 na: Pius IX i jego pontyfikat <\/em>(1887-1888), Prawo ma\u0142\u017ce\u0144skie katolickie z uwzgl\u0119dnieniem prawa cywilnego obowi\u0105zuj\u0105cego w Austrii, Prusach i Kr\u00f3lestwie Polskim <\/em>(1882-1883), Rewolucja Francuska wobec religii katolickiej i duchowie\u0144stwa<\/em> (1890), Rozmy\u015blania o \u017cyciu kap\u0142a\u0144skim<\/em> (1892-1893), Zarys dziej\u00f3w kaznodziejstwa w Ko\u015bciele katolickim <\/em>(1896-1900), Rozmy\u015blania o \u017cyciu zakonnym dla zakonnic<\/em> (1898), Medycyna pasterska<\/em> (1900).<\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c tylko wymienione publikacje \u015bwiadcz\u0105 o ogromnej pracowito\u015bci ks. Pelczara. Na tym jednak nie ko\u0144czy si\u0119 jego dorobek pisarski. Opublikowa\u0142 bowiem jeszcze szereg kaza\u0144, przem\u00f3wie\u0144, artyku\u0142\u00f3w, kt\u00f3re ukaza\u0142y si\u0119 b\u0105d\u017a w osobnych pozycjach, b\u0105d\u017a na \u0142amach czasopism katolickich. By\u0142 tak\u017ce cenionym kaznodziej\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukowa i kaznodziejska nie wyczerpywa\u0142y ca\u0142ej aktywno\u015bci ks. Pelczara. Wykaza\u0142 si\u0119 on bowiem r\u00f3wnie\u017c zaanga\u017cowaniem na polu religijno-spo\u0142ecznym, m.in. pe\u0142ni\u0142 kilka funkcji w krakowskim Konsystorzu Biskupim, by\u0142 cz\u0142onkiem organizacji dobroczynnej Towarzystwa \u015bw. Wincentego \u00e0 Paulo, Towarzystwa O\u015bwiaty Ludowej, by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli katolickiego czasopisma \u201ePrawda\u201d, Towarzystwa \u015bw. \u0141ukasza, skupiaj\u0105cego artyst\u00f3w-plastyk\u00f3w oraz Bractwa Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Kr\u00f3lowej Korony Polskiej; za\u0142o\u017cy\u0142 tak\u017ce przytu\u0142ek dla bezrobotnych s\u0142u\u017c\u0105cych. W roku 1893 zainicjowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 nowego zgromadzenia zakonnego S\u0142u\u017cebnic Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa (sercanek), zatwierdzonego w roku nast\u0119pnym, kt\u00f3rego celem by\u0142a opieka nad s\u0142u\u017c\u0105cymi i piel\u0119gnowanie chorych w domach.<\/p>\n\n\n\n

Biskup w Przemy\u015blu<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W lutym 1899 r. zosta\u0142 mianowany biskupem pomocnicznym diecezji przemyskiej. Dnia 19 marca 1899 r. otrzyma\u0142 w katedrze przemyskiej sakr\u0119 biskupi\u0105 z r\u0105k biskup\u00f3w: przemyskiego \u0141ukasza Soleckiego, krakowskiego Jana Puzyny i przemyskiego unickiego Konstantego Czechowicza. Dnia 17 grudnia 1900 r., wkr\u00f3tce po \u015bmierci bp. Soleckiego, mianowany zosta\u0142 biskupem diecezjalnym przemyskim. W czasie swoich 24-letnich rz\u0105d\u00f3w rozwin\u0105\u0142 r\u00f3\u017cnorodn\u0105 i bardzo aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107. Pierwszoplanow\u0105 rol\u0119 zajmowa\u0142a w nich przede wszystkim praca ko\u015bcielna. Na tym polu bp Pelczar \u015bwi\u0119ci\u0142 wiele sukces\u00f3w, m.in. dokona\u0142 reorganizacji struktur administracyjnych diecezji, troszczy\u0142 si\u0119 o tworzenie nowych plac\u00f3wek duszpasterskich i budow\u0119 nowych \u015bwi\u0105ty\u0144, doprowadzi\u0142 do podniesienia poziomu duchowego, umys\u0142owego i moralnego duchowie\u0144stwa, podni\u00f3s\u0142 poziom naukowy seminarium duchownego, zainicjowa\u0142 wydawanie miesi\u0119cznika \u201eKronika Diecezji Przemyskiej\u201d, za\u0142o\u017cy\u0142 bibliotek\u0119 i muzeum diecezjalne. Wa\u017cnym aspektem jego pracy ko\u015bcielnej by\u0142o o\u017cywienie dzia\u0142alno\u015bci duszpasterskiej. Jej programowaniem zaj\u0119\u0142y si\u0119 przede wszystkim zwo\u0142ane przez bp. Pelczara trzy kolejne synody diecezjalne (pierwsze na ziemiach polskich od 179 lat): w 1902, 1908 i 1914. K\u0142ad\u0142 du\u017cy nacisk na katechizacj\u0119, rozw\u00f3j organizacji religijnych oraz propagowa\u0142 kult Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego, Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i Matki Bo\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

Nadto popiera\u0142 organizacje katolicko-spo\u0142eczne oraz inicjowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 katolickich instytucji, realizuj\u0105cych cele spo\u0142eczne, m.in. za\u0142o\u017cy\u0142 przemyskie Stowarzyszenie Robotnik\u00f3w Katolickich \u201ePrzyja\u017a\u0144\u201d, dwie szko\u0142y gospodarcze oraz kilka ochronek. Swemu duchowie\u0144stwu zaleca\u0142 zak\u0142adanie ochronek, tanich kuchni, budow\u0119 tanich mieszka\u0144. Co wi\u0119cej, chc\u0105c o\u017cywi\u0107 w diecezji prac\u0119 spo\u0142eczn\u0105, utworzy\u0142 w 1905 r. Zwi\u0105zek Katolicko-Spo\u0142eczny, a nast\u0119pnie dok\u0142ada\u0142 stara\u0144, aby jego struktury powsta\u0142y w parafiach diecezji. Organizacja ta przyczyni\u0142a si\u0119 m.in. do upowszechniania o\u015bwiaty, zak\u0142adania k\u00f3\u0142ek rolniczych, stra\u017cy po\u017carnych, a przede wszystkim zmobilizowa\u0142a \u015bwieckich do pracy spo\u0142ecznej. W czasie wojny rozwin\u0105\u0142 szerok\u0105 akcj\u0119 dobroczynn\u0105, prowadzon\u0105 wraz z krakowskim Ksi\u0105\u017c\u0119co-Biskupim Komitetem Pomocy dla Dotkni\u0119tych Kl\u0119sk\u0105 Wojny.<\/p>\n\n\n\n

Cho\u0107 od 1900 r. by\u0142 pos\u0142em do Sejmu Galicyjskiego, to jednak nie odegra\u0142 powa\u017cniejszej roli politycznej; w swych wyst\u0105pieniach porusza\u0142 g\u0142\u00f3wnie kwestie o\u015bwiaty ludowej i chrze\u015bcija\u0144skiego wychowania m\u0142odzie\u017cy. Politycznie zwi\u0105zany by\u0142 ze \u015brodowiskiem krakowskich konserwatyst\u00f3w. W czasie pierwszej wojny pocz\u0105tkowo opowiada\u0142 si\u0119 za rozwi\u0105zaniem sprawy polskiej, w oparciu o Austri\u0119, p\u00f3\u017aniej jednak, po traktacie brzeskim, pot\u0119pi\u0142 stanowisko Austrii. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci domaga\u0142 si\u0119 oparcia struktur pa\u0144stwa na zasadach katolickich. Aktywnie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzie\u0142o odbudowy Polski. W\u0142adze pa\u0144stwowe przyzna\u0142y mu za to order Polonia Restituta<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Aktywna dzia\u0142alno\u015b\u0107 ko\u015bcielna w diecezji przemyskiej nie przeszkodzi\u0142a bp. Pelczarowi w kontynuowaniu pracy pisarskiej. R\u00f3wnie\u017c w tym okresie opublikowa\u0142 wiele pozycji ksi\u0105\u017ckowych, artyku\u0142\u00f3w, kaza\u0144 oraz 41 list\u00f3w pasterskich. Do powa\u017cniejszych prac nale\u017c\u0105: Pius IX i Polska<\/em> (1914), Masonerya, jej pocz\u0105tki, organizacja, ceremonia\u0142, zasady i dzia\u0142anie<\/em> (1905), Jezus Chrystus wzorem i mistrzem kap\u0142ana. Rozmy\u015blania dla kap\u0142an\u00f3w<\/em> (1909-1911), Obrona religii katolickiej<\/em> (1911), Pasterz wed\u0142ug Serca Jezusowego, czyli ascetyka pasterska<\/em> (1913), Wezwanie do pracy nad duchowym odrodzeniem si\u0119 narodu polskiego<\/em> (1915). Trzeba tu doda\u0107, i\u017c swymi publikacjami, zw\u0142aszcza ascetycznymi, wywar\u0142 znaczny wp\u0142yw na ukszta\u0142towanie duchowo\u015bci kilku pokole\u0144 kap\u0142an\u00f3w, zakonnik\u00f3w, a tak\u017ce os\u00f3b \u015bwieckich.<\/p>\n\n\n\n

Liczne obowi\u0105zki nie przeszkodzi\u0142y mu w pracy nad w\u0142asnym u\u015bwi\u0119ceniem, wprost przeciwnie ca\u0142y wysi\u0142ek z nimi zwi\u0105zany ofiarowywa\u0142 na chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105. Przez ca\u0142e \u017cycie by\u0142 wierny postanowieniom, podj\u0119tym jeszcze w pierwszych latach kap\u0142a\u0144stwa. Tak wi\u0119c ka\u017cdego dnia wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 modlitwie, m. in. odprawia\u0142 rozmy\u015blanie, adoracj\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i dzi\u0119kczynienie po Komunii \u015bwi\u0119tej. Pomaga\u0142o mu to w prowadzeniu g\u0142\u0119bokiego \u017cycia wewn\u0119trznego, kt\u00f3re nast\u0119pnie promieniowa\u0142o na aktywno\u015b\u0107 zewn\u0119trzn\u0105. Przede wszystkim stara\u0142 si\u0119 o doskona\u0142e wykorzystanie czasu oraz o roztropno\u015b\u0107 w podejmowaniu decyzji. Nadto by\u0142 niezwykle pracowity i systematyczny. Z jednej strony, je\u015bli chodzi\u0142o o jego w\u0142asne potrzeby by\u0142 oszcz\u0119dny, a z drugiej hojnie wspiera\u0142 r\u00f3\u017cnorakie dzie\u0142a dobroczynne i spo\u0142eczne.<\/p>\n\n\n\n

W niebie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bp Pelczar zmar\u0142 28 marca 1924 r. w 83 roku \u017cycia. Pochowany zosta\u0142 w ko\u015bciele pw. Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego w Przemy\u015blu.<\/p>\n\n\n\n

Jego droga do \u015bwi\u0119to\u015bci polega\u0142a na oddawaniu chwa\u0142y Bogu poprzez wierne wype\u0142nianie \u017cyciowych obowi\u0105zk\u00f3w. Droga ta okaza\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bciwa, co podkre\u015bli\u0142 papie\u017c Jan Pawe\u0142 II, aktem beatyfikacji bp. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara, dokonanym 2 czerwca 1991 r. w Rzeszowie. Nast\u0119pca \u015bw. Piotra powiedzia\u0142 o nim w\u00f3wczas: \u201eOto cz\u0142owiek, kt\u00f3ry spe\u0142nia\u0142 wol\u0119 Boga \u2013 nie tylko m\u00f3wi\u0142 \u2018Panie, Panie\u2019, ale spe\u0142nia\u0142 wol\u0119 Ojca, tak jak t\u0119 wol\u0119 objawi\u0142 nam Jezus Chrystus, jak ukaza\u0142 j\u0105 swoim w\u0142asnym \u017cyciem i sw\u0105 Ewangeli\u0105\u201d [Jan Pawe\u0142 II, Homilia wyg\u0142oszona w Rzeszowie<\/em>, \u201eZwiastowanie\u201d, 1(1992), nr 2, s. 52]. Nasz Patron zosta\u0142 og\u0142oszony \u015bwi\u0119tym r\u00f3wnie\u017c przez Jana Paw\u0142a II dnia 18 maja 2003 r. w Rzymie.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u015aw. J\u00f3zef Sebastian Pelczar W Ko\u015bciele katolickim od samego pocz\u0105tku jego istnienia obecna jest \u017cywa wiara w \u015bwi\u0119tych obcowanie. Znalaz\u0142a ona nawet odzwierciedlenie w najstarszym chrze\u015bcija\u0144skim \u201eWyznaniu wiary\u201d. Oznacza ona przede wszystkim or\u0119downictwo \u015bwi\u0119tych za \u017cywymi u Boga, czyli ich opiek\u0119 nad \u017cywymi oraz duchow\u0105 pomoc udzielan\u0105 im w r\u00f3\u017cnych […]<\/p>\n","protected":false},"author":16,"featured_media":239,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-15","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/15","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/16"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=15"}],"version-history":[{"count":26,"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/15\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14471,"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/15\/revisions\/14471"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/239"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.wsd.rzeszow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=15"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}