Słowo
Kleryk na niedziele
Slider

Czytanie I

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 8,5–8.14–17)

Apostołowie wkładali ręce, a wierni otrzymywali Ducha Świętego

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z wielkim krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka radość zapanowała w tym mieście. 
Kiedy Apostołowie w Jerozolimie dowiedzieli się, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do niej Piotra i Jana, którzy przy­szli i modlili się za nich, aby mogli otrzymać Ducha Świętego. Bo na żadnego z nich jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa. Wtedy więc Apostołowie wkładali na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego. 

Oto słowo Boże.

Psalm


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 66,1–3a.4–5.6–7.16 i 20)

Refren:Niech cała ziemia chwali swego Pana. 

Z radością sławcie Boga wszystkie ziemie, *
opiewajcie chwałę Jego imienia, 
cześć Mu chwalebną oddajcie. *
Powiedzcie Bogu: „Jak zadziwiające są Twe dzieła! 

Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, *
niech imię Twoje opiewa”. 
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga: *
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi! 

Morze na suchy ląd zamienił, *
pieszo przeszli przez rzekę. 
Nim się przeto radujmy, *
Jego potęga włada na wieki. 

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, którzy boicie się Boga, *
opowiem, co uczynił mej duszy. 
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby, *
i nie oddalił ode mnie swej łaski. 

Czytanie II


DRUGIE CZYTANIE (1 P 3,15–18)

Znaczenie śmierci Chrystusa

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Piotra Apostoła.

Najdrożsi: 
Pana Chrystusa miejcie w sercach za Świętego i bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która w was jest. 
A z łagodnością i bojaźnią Bożą zachowujcie czyste sumienie, ażeby ci, którzy oczerniają wasze dobre postępowanie w Chrystu­sie, doznali zawstydzenia właśnie przez to, co wam oszczerczo zarzucają. Lepiej bowiem, jeżeli taka wola Boża, cierpieć dobrze czyniąc, aniżeli czyniąc źle. 
Chrystus bowiem również raz umarł za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzić; zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia Duchem. 

Oto słowo Boże.

Ewangelia


EWANGELIA (J 14,15–21)

Będę prosił Ojca, a da wam Ducha Prawdy

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Jezus powiedział do swoich uczniów: 
„Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przyka­zania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze, Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie. 
Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie oglądał. Ale wy Mnie widzicie, po­nieważ Ja żyję i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was. 
Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie”. 

Oto słowo Pańskie.

  

 

Bohaterowie z pierwszego czytania z uwagą i skupieniemsłuchali głoszącego prawdę o Jezusie Filipa, ponieważ widzieli znaki, które czynił. A co z tymi, którzy nie mieli/ nie mają nadprzyrodzonych doświadczeń, którym Bóg nie objawia się w sposób spektakularny? Niektórzy mówią, że słyszą głos Boga, a nawet z Nim rozmawiają. Co to niby ma znaczyć? Co o tym myśleć? Co we mnie jest nie tak, dlaczego Bóg do mnie nie mówi, dlaczego mi się nie objawia? Skąd mam wiedzieć, że jest. Jeśli w ogóle jest… 

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy. 

Przeżywanie wiary na sposób magiczny zawsze kończy się jej utratą. Wiara nie ma nic z taniej „niesamowitości”, Bóg nie jest iluzjonistą, którego sztuczki w przeciwieństwie do tych np. Davida Copperfielda, są nie-oszukane, stają się rzeczywistością. Choć pewnie nieraz jesteśmy spragnieni podobnych wrażeń. Oczekujemy cudu, oczywiście odpowiednio przez nas rozumianego. Czekamy, aż Bóg w końcu przemówi. Podzieli się swoim planem odnośnie naszego życia. Sęk w tym, że Bóg już przemówił, powiedział wszystko, co miał powiedzieć, wszystko co jest potrzebne każdemu człowiekowi do zbawienia. 

Przykazania. To właśnie w nich Bóg najczytelniej wyraził swoją wolę. To one wyznaczają ścieżkę miłości prowadzącą do Ojca, przez nie realizuje się nasza wiara, dzięki nim może zaistnieć prawdziwa relacja z Chrystusem. W oparciu o Dekalog i przykazania miłości dojrzewamy ku Królestwu Bożemu. Mimo że często upadamy, ich realizacja czasem może pozostawiać wiele do życzenia, ale najistotniejsza jest wierność wraz z posłuszeństwem. Choć nierzadko towarzyszy temu cierpienie, warto. Boża obietnica jest niezwykle jasna: Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie. 

Nie czekaj na fajerwerki i cuda(czności), nie niecierpliw się na kolejne objawienia (prywatne/publiczne), spójrz na swoje życie wg ducha Bożych przykazań, odkrywaj je na nowo, a w nich ukrytą wolę Bożą.

kl. Szymon Kłak