Kleryk na niedziele
Słowo
Slider

Czytanie I

PIERWSZE CZYTANIE (Wj 19,1–6a)

Obietnice Boże dla ludu wybranego

Czytanie z Księgi Wyjścia.

W trzecim miesiącu po wyjściu z Egiptu Izraelici przybyli na pustynię Synaj i rozbili obóz na pustyni. Izrael obozował tam naprzeciw góry.
Mojżesz wstąpił wtedy do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: „Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz synom Izraela: Wyście widzieli, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie.
Teraz jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym”.

Oto słowo Boże.

Psalm

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 100,1–2.3.4c–5)

Refren: My ludem Pana i Jego owcami. 

Wykrzykujcie na cześć Pana wszystkie ziemie, *
służcie Panu z weselem! 
Stawajcie przed obliczem Pana *
z okrzykami radości. 

Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, *
On sam nas stworzył. 
Jesteśmy Jego własnością, *
Jego ludem, owcami Jego pastwiska. 

Chwalcie i błogosławcie Jego imię. *
Albowiem Pan jest dobry, 
Jego łaska trwa na wieki, *
a Jego wierność przez pokolenia.

Czytanie II

DRUGIE CZYTANIE (Rz 5,6–1)

Pojednani z Bogiem przez śmierć Chrystusa dostąpimy zbawienia przez Jego życie

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian.

Bracia:
Chrystus umarł za nas jako za grzeszników w oznaczonym czasie, gdyśmy jeszcze byli bezsilni. A nawet za człowieka sprawiedliwego podejmuje się ktoś umrzeć tylko z największą trudnością. Chociaż może jeszcze za człowieka życzliwego odważył by się ktoś ponieść śmierć. Bóg zaś okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.
Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez Krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy po jednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej będąc już pojednani, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. I nie tylko to, ale i chlubić się możemy w Bogu przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie.

Oto słowo Boże.

Ewangelia

EWANGELIA (Mt 9,36–10,8)

Rozesłanie Apostołów

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”.
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszelkie choroby i wszelkie słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: »Bliskie już jest królestwo niebieskie«. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.

Oto słowo Pańskie.

 

Kim jest kapłan? Jest darem Boga dla wszystkich ludzi. A dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam, skąd ten dar się wziął i jakie były jego początki. Jezus patrzy na ludzi z wielką miłością i widzi, że są oni zagubieni, bardzo często także poranieni, nie wiedzą, co zrobić ze swoim życiem – potrzebują kogoś, kto ich poprowadzi, kto wskaże im drogę. Ewangelista Mateusz daje nam piękny obraz tej sytuacji. Porównuje tych ludzi do stada owiec. Jednak brakuje im pasterza – pasterza, który zna swoje owce, prowadzi je po właściwych ścieżkach oraz jest w stanie oddawać za nie swoje życie.

Dobrym Pasterzem jest Jezus i to właśnie On troszczy się tak o owce, jak i o wybranych pasterzy. Jezus widzi potrzeby ludzi – wie, czego najbardziej w danym momencie potrzebują. Jezus wybiera tych, których sam chce – powołanie zawsze jest darem; nie można sobie w żadnej sposób zasłużyć. Jezus w końcu daje łaskę; dzięki niej kapłani – i tylko oni – mogą sprawować powierzone im zadania.

Zapraszam Cię dzisiaj do dwóch rzeczy. Po pierwsze, pomyśl o tych kapłanach, którzy pojawili się w Twoim życiu i postaraj się podziękować Panu Bogu za nich, a także otoczyć ich modlitwą, bo z pewnością bardzo jej potrzebują, i pamiętaj, że „wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego” (Jk 5, 16). Pan Jezus mówi także, abyśmy szli i głosili –wzywa nas do działania. Dlatego spróbuj dzisiaj zrobić coś dobrego dla kogoś, dla rodziców, rodzeństwa, znajomych – zrób coś, czego nikt się nie spodziewa, a co ma wiele wspólnego z miłością.

kl. Mateusz Wielgosz