Idźcie i głoście

Mk 16,15

Kleryk na Niedzielę 14.05.2017r.

Rozmiar tekstu:

Czytanie I

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 6,1-7)

Wybór pierwszych diakonów

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy. 
Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: „Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcież zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i po­słudze słowa”. 
Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szcze­pana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce. 
A słowo Boże rozszerzało się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę. 

Oto słowo Boże.

Psalm


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 33,1-2.4-5.18-19)

Refren:Mamy nadzieję w miłosierdziu Pana. 

Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *
prawym przystoi pieśń chwały. 
Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach. 

Bo słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania. 
On miłuje prawo i sprawiedliwość, *
ziemia jest pełna Jego łaski. 

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy czekają na Jego łaskę, 
aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu. 

Czytanie II


DRUGIE CZYTANIE (1 P 2,4-9)

Powszechne kapłaństwo

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Piotra Apostoła.

Najmilsi! 
Zbliżając się do Pana, który jest żywym kamieniem, odrzuconym wprawdzie przez ludzi, ale u Boga wybranym i drogocennym, wy również, niby żywe kamienie, jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa. To bowiem zawiera się w Piśmie: „Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, drogocenny, a kto wierzy w niego, na pewno nie zostanie zawiedziony”. 
Wam zatem, którzy wierzycie, cześć. Dla tych zaś, co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się głowicą węgła – i kamieniem upadku, i skałą zgorszenia. Ci, nieposłuszni słowu, upadają, do czego zresztą są przeznaczeni. 
Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem Bogu na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła. 

Oto słowo Boże.

Ewangelia


EWANGELIA (J 14,1-12)

Ja jestem drogą, prawdą i życiem

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Jezus powiedział do swoich uczniów: 
„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę”. 
Odezwał się do Niego Tomasz: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?”. 
Odpowiedział mu Jezus: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście”. 
Rzekł do Niego Filip: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy”. 
Odpowiedział mu Jezus: „Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: »Pokaż nam Ojca?«. Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła. 
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca”. 

Oto słowo Pańskie.

 

Zaskakujące było dla mnie to, gdy zauważyłem, że dzisiejsza Ewangelia toczy się w dość specyficznym czasie. Jest to ostania wieczerza. Jezus przed chwilą przepowiedział zdradę Piotra, a za chwilę rozpocznie się Jego męka. Dość trudny czas, zwłaszcza dla Apostołów, więc dlaczego my słuchamy tej Ewangelii pod sam koniec Wielkanocy, kiedy cieszymy się ze Zmartwychwstania Chrystusa?

Wydaje mi się, że pierwsze słowa Ewangelii są kluczem do zrozumienia: Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! Tak powiedział do uczniów w czasie ostatniej wieczerzy, i tak Jezus mówi do nas u schyłku Wielkanocy. Dlaczego?

Chodzi o obietnicę, która jest ponadczasowa, aktualna cały czas i niezmienna, w której Jezus idzie przygotować nam miejsce w niebie. Brzmi to dość górnolotnie, ale na pewno porusza to każdego człowieka, który to słyszy. Prawdą jest, że dzięki Jezusowi możemy osiągnąć zbawienie, wstąpić do nieba. Od razu się nasuwa pytania: Jak to zrobić? I tutaj Jezus też o tym mówi w słowach, że Jest drogą prawdą i życiem. Co to znaczy? To znaczy uwierzyć w Jezusa! Czytaj Ewangelię,  poznaj Jezusa, Jego czyny, Jego naukę i naśladuj je, a tak dostaniesz się do nieba!

Jeśli wierzysz to na pewno nie zatrwoży się twoje serce!

kl. Adam Piotrowicz